Ben 4.sınıfa gidiyorken kardeşim anasınıfına gidiyordu. Emsan ilköğretim okulunda ikimiz de sabahçıydık o yıl. Annem beslenme çantalarımızı hazırladı, boynumuza geçirdik ve elele yola çıktık. Zaten 500 metre falan yolumuz.
Kendini bi bok sanan bi çocuk olarak yolda kardeşime şöyle dedim; "Bak ekrem şuan çok küçüğüz. Hayat çok garip. Yıllar geçicek ve şuan ettiğimiz muhabbet unutulup gidicek."
SALAK MISIN LAN SEN! Her küçük çocuk gibi oyun moyun düşünsene o ne öyle hayat çok garip bırt zırt. Kardeşimle hala güleriz bu muhabbete çünkü o da hırs yapmış yıllar sonra bana hatırlattı, abi sen bana yolda şöyle şöyle demiştin hatırlıyo musun diye. Ben de hatırlamammı laaaan diye heycanlandım :D Gerçekten hayat çok garip ahhh ah
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder