Bazen düşünüyorum, bu kadar kapalı bi kişiliğim varken, birden blogdur tvitırdır yardırıyosun mete hayırdır diyorum kendi kendime. Eski halimi hatırlıyorum da , böyle şeyler yapmam imkansız gibiydi. "Ne salakmışım" demiyorum yanlış anlaşılmasın. Ama pek de bi farkı yokmuş yani.
Arada bişeyler yazarken kendimi frenlediğim oluyo, çok mu özel anlatıyosun lan acaba diye. Milletin seni bu kadar bilmesine gerek var mı diyorum. Hatta sevmediğim tipleri, blogumu okurken hayal ediyorum. Bana söyledikleri küfürleri hayal ediyorum. Bi tarafları kalkmış dümbüğün, bize akıl veriyo ... (konsantre cümle) . Ama gerçekten "koy götüne rahvan gitsin" modundayım. Umrumda değil lan gerçekten ne düşünüldüğü, hatta ilerde pişman olacağımı bile bile yazıyorum bunları. Sonuçta zamanında "saol yha" yazan da bendiim.
Aslında hep bu kafadaydım, milletin söylediklerine karşı geçirgenimdir. Denizli çok büyük bi şehir değil sonuçta, bilen biliyor. Geçirgen olmak şart. İstanbul belki de bu yüzden iyi geldi bana bilmiyorum.
Sonuç olarak bi tek yakın arkadaşlarımın söylediklerini dikkate alıyorum. Mutlu muyum ? Evet.. HAOHAOHAOAHOHAA.. öhömmhh pardon.. Ciddi başladım ciddi bitireyim bari dimi, depresif gözükeyim, ilgi çekmeye çalışayım..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder