Evlenme demiyorum, ağzını bile kır..

Yaşlanmak, ömür, büyümek, çocukluk, anılar ... Bu konular hakkında çok yazı yazdım, ki sayfanın başında da çocukluğumu kontrol etmeye çalışmamdan bahsediyorum. Yine geldi düşünceler üst üste, artık yaşım ikiyle başlıyo ve yine bişeyleri garantiye alma çabasındayım. Hepimizde olan klasik düşünceler bende de var, eski fotoğraflarınıza baktığınızda hala aynısınız zannedersiniz ama aslında çok değişmişsinizdir. İnsanlar bana, metee yaa küçücükmüşsün ne kadar değişmişsin dediklerinde, bana çok garip geliyo bence aynıyım yani ben, değişmedim.

Üzücü tabi, 20 yıldır bu bedenle beraber yaşıyoruz, 20 yıl boyunca yavaaaş yavaşş HAYVAN gibi oldu. Hiç çaktırmadan, sinsi sinsi... Takip edemiyosun, bi bakıyosun eski fotoğrafına daha dün gibi geliyo. Koluma bakıyorum mesela, ulan sen ne zaman bi metre oldun, dün ufacıktın, kılsız çamurlu bişeydin.

İnsan kendisinden büyük birisi olarak direk annesini babasını düşünür dimi, üst jenerasyon olarak ben de babamı baz aldım. Mesela o kadar aile fotoğrafımız var. Eski fotoğraflara bakıyorum, babamın ne uzun hayatı olmuş bee. Kaç yıldır bu dünyada, 70ler,80ler,90lar falan ohooo.. Ne çok şey yaşamış, ne çok anısı birikmiş, arkasına baktıgında benle aynı duyguyu hissetmiyo, çok daha kalabalık bir geçmiş gözünün önüne geliyo.

Ama sorunca diyo ki, bi süre sonra çok hızlı ilerliyo be oğlum.. HAH , bu konuda şöyle bi teorim var.. Bi sınır var EVLENMEK.. Evlenene kadar kısa sürede çok fazla şey oluyo oğlum. çocukluktan sonra ilk okul,sonra lise (yeni arkadaşlıklar) , sonra üniversite (yeni arkadaşlıklar) , sonra işte, iş hayatı bilmemne (yeni arkadaşlıklar) ... Durmadan bişeyler katıyosun hayatına, her günün birbirinden farklı geçiyo, bi sene içinde kişiliğin bile değişebiliyo. Çünkü o kadar çok olay yaşıyosun ki : biriyle küsüyosun, birinden hoşlanıyosun, ailenle kavga ediyosun, spor yapıyosun vesaire.. E zaten hayat denen şey bunlardan ibaret arkadaş. Amaaa evlendikten sonra (genel olarak) hayat bir monotonlaşıyo kiiii, gümm diye bütün heycanı kaçıyo. Her günün aynı geçiyo, bi hafta önce yaptıgın şey sana dün gibi geliyo.

Peki napıcaz evlenmicez mi ? Ağzını bile kırcaz.. Ama monotonlaştırmıcaksın arkadaş.. Ne yapıyosan yap, ama tekdüze hayat yaşama, spontane bi karar ver o sene biyere git, paranın peşinde hayatını çürütme, şurda 60-70 yıl dünyada takılcaz. (Bu paragrafı gelecekteki meteye yazdım, şimdiden elini önüne koysun bi düşünsün)

Velaasılkelam kısacık ömrümüzü boş boş geçirmemeliyiz. Dur lan çok klasik cümle oldu, bişey söylemeliyim farklı olmalıyım.... Immmm mmss..,.  Bulamadım... Ama ben yaşlanınca "keşke şöyle bi hayat yaşasaydım" demek istemiyorum arkadaş, endişeliysem de endişeliyim yani.. Şu hayatta en güzel cümlelerden biri ; "Yine olsa yine yaparım"