Çok karanlık ve kasvetli bir apartmanın üst katlarındayız annemle. Annemin uzun zamandır görmediği bir arkadaşına gitcez. O kadar karanlık ki birbimizi zor görüyoruz. Asansöre bindik, asansör görevlisi var bi tane -o yaşta nerden biliyorum onu bilmiyorum bags banide falan gördüm heralde- ama üzerinde üniforması yok. 30lu yaşlarda bi adam gömlekli falan. Böyle sanki kuyumcuymuş gibi gülümseyip duruyo, ben de tabi annemi koruma baabında sinir oldum adamı dövdüm dövücem. Neyse asansörde böyle demirlerden oluşan garip bişey, dışarısı gözüküyo yani etrafı bişeyle çevrilmiş değil, çıplak bi asansör. Adam iniyoruz diyo ve yaklaşık 3-5 katı biz 1 saniyede DAN diye iniyoruz. Sonra karşı dairede annemin arkadaşını buluyoruz. İçeri girdikten sonra ben “ay napıyo” diyorum, burda mete gel bak diyo. Bi oda var kapısını bi açıyosun eşikten sonrası uzay. Düşebilirsin yani dikkat ediceksin orda. Tam da karşıda ay var, bildiğimiz dünyanın uydusu:) ama 3-4 kat daha büyük hali , çok yakın yani. Bişey soruyosun o yankılı bişekilde cevap veriyo, muhabbet ediyosun. Rüyanın geri kalan kısmını hatırlamıyorum maalesef.
Bu arada bu rüyaları çok net hatırlamamın sebebi; hepsini 4-5 kere görmüş olmam. Neden bilmiyorum her gece aynı rüyaları görürdüm. Çocukluk dediğim de baya baya 3-4 yaşlarımda yani…
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder