Hayalsiz bi hayat düşünemiyorum. Olamaz zaten. Bi insan geleceği için mutlu şeyler düşünüp, kendini kandırmadan ayakta duramaz. Hatta bazen tek bi hayal, gerçekleşmesi zor olsa bile, anında seni mutlu eder, yüzün gülerek gününe devam edersin.
Hani bazen olur ya, birden moralin bozulur, neden bozulduğunu da bilmezsin ve "şu an beni ne mutlu edebilir" diye sorduğunda yanıt bulamazsın. Kısa süreli de olsa insan çok kötü hisseder, çünkü HAYAL BİLE KURAMIYOSUN. Hatta ben hayal listeme bi göz gezdiririm tam o anda; yurtdışı, kariyer , gezmek, eğlenmek ... Yok , hiçbiri işe yaramaz o psikolojideyken.
Allahtan benim 5 dakika falan sürüyo bu mallık. Ama bazen yolda kimsesiz-evsiz birisini gördüğümde empati yapmak imkansız oluyo. İmkansız da zaten... Kendi kendime diyorum, hayalleri ne kadar gerçekçi acaba? Hani onun için hayal demek ne demek, vakit harcamıyodur heralde, düşünüp geçiyodur. Hepimizin eşit (!) olarak geldiği dünyada tek amacı "ölmemek". Hayal biraz komik bi kelime sanki onun için...
Ama yine de söylüyorum, inşallah hayali vardır. Hatta kurabildiği kadar çok hayal kursun. İmkansız bile olsa, insanı hayata bağlayan en önemli etken hayal, BENCE. Çok zor bişey de değil zaten...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder