Küçüken hep şöyle bi fikrim vardı. Babama, anneme, kardeşime karşı ne düşündüklerimi bi deftere yazıyım, büyüyünce okurum. Eğer yanlış yapmışlarsa ben onları yapmamaya gayret ederim, sevdiğim yönleri varsa ben de aynı yolda gitmeye uğraşırım. Ne güzel fikirmiş dimi, yaklaşık 10yaşımdan 15 yaşıma kadar 5-10 kere aklımdan geçmesine rağmen üşengeçliğim yüzünden hiçbişey yazamadım. Şuan kafamı taşlara vursam yeri yani, keşşşşşşke diyorum yaa keşşşşkee yazsaymışım NEDEN yazmadım NEDEN !! Şuan buraya tırnak işareti kullanarak birebir geçiriyodum KÜÇÜK METE'nin ağzından alıntı olarak.. Off of ne güzel olurdu. Kimbilir neler diycektim ? Depresif miydim? Umutlu muydum? Vurdumduymaz mıydım? Kaygılı mıydım? Herşeyin yazılı belgesi olacaktı. Şuan beynimin bütün hücrelerini yorarak bişeyler hatırlamaya çalışıyo olmazdım. Çocukluğumla oturup muhabbet etme fırsatım olurdu..
Bu blog yazma işini biraz da bu yüzden çok seviyorum. Çünkü bişeyleri geleceğe aktarma fikri beni büyülüyor resmen. O zamanda yapamadığımı şimdi yapmaya çalışıyorum heralde. Şuan çocukluk psikolojimi öğrenemicem ama belki ilerde genşlik düşüncelerim beni çok şaşırtır. Şaşırtsın da zaten. Hiç bi zaman tekdüze hayat istemedim, hep farklı bişey düşüneyim, bulunmayanı bulmaya çalışayım dedim.. "Vay be o yaşta neler düşünmüşüm" diyebilmek çok zevkli bişey. Hatta "Lan ne salak çocukmuşum yaa" demek bile çok zevkli..
Aa aklıma şuan konuyla ilgili bişey geldi. Ben OKS zamanında (şimdiki SBS) kendimi zeki sanardım, az çalışırdım. Yani stresini sonuna kadar yaşardım orası ayrı ama icraata geçmezdi yani. Bi gün babam aldı beni oturttu karşısına. Sen neden bu kadar rahatsın dedi. Ben "yapabilceğimi düşünüyorum baba" dedim. Babam da "ben bu gidişle düşünmüyorum"dedi. Öyle diyince benm ergenlik lobum patladı, görürsün baba bilmemne... Babam da iyi o zaman al bu cildin başına bunu yaz dedi. Şuan evdeki Ana Britannica ansiklopedileri 1. cildin ilk sayfasında şöyle yazıyor; BEN DAL'I KAZANIRIM. Altına da imza atmışım gaza bak... Ve tabiki hep babalar haklı çıkar , TEV'i bile kazanamıyodum az daha.. Tamam şuan iyki Dal'a gitmemişim Tev'e gelmişim diyorum ama yine de hayatımın en büyük GÖT oluşlarından biriydi. Kısacaaa bazen geleceğe belge aktarmak pek sevimli olmuyor ama her türlüsünün sana katacağı çok şeyi oluyor :)
Hem düşündüm de eğer mimar olabilirsem bu da geleceğe bir belge aktarmak değil mi ? Yapıtlarımda gizli şifreler olucak şimdiden duyuruyorumm!! Ben böyle şeyleri çok severimm, üzerime filmler çekilsiinn kitaplar yazılsınn.
Belki üçgen içine göz motifi yerleştiririm, millet de bi bok var sanıp üzerine saatlerce konuşurlar (!)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder