Bugün boğazın üzerinden geçerken taksime doğru baktım, göze çarpan büyük binalara baktım. Strateji oyunlarındaki görüş açısından bakıyorum gibi, bir an oyundayım sandım. Bazı binaları kaldırasım geldi, birkaç tane daha liman attırasım, bazı insanları ordan oraya götüresim geldi.
Ama son günlerdeki psikolojimizden midir nedir, yönettiğim halkın bana ayaklanmasını istedim resmen. Kimseye sormadan oraya kale dikiyorum oğlum ayaklansanıza ! Hakkınızı arayın. Size tıklayamıyım mesela, istesem de olmasın. Valla zevkine öldürmeye kalkarım hepinizi. Sinir olurum , şifre falan yazarım dimi ?! Yani sizi kontrol ediyor olmanın verdiği adaletsiz avantajı kullanırım .
Şuan gerçekte de pek bi farkı yok aslında, sadece o, oraya hepimizin oyları sonucunda geldi. Tek fark bu. Ama bilmiyor ki bu bir strateji oyunu değil, eycof oynuyor kendi kendine , ama bu sefer "tamam!" , "yaparım!!" , "emrin!?" demedi bu halk, daha da demez..
